Kalinga ni Ina

Ni Arnold San Diego Miranda

December 3, 2009

Di alintana ang pagsipat ng maningning na sikat nang araw

Pagsalat na animo’y nasa alapaap na bughaw ng dahong anahaw

Bigkis ang pagdampi sa daan ng matuwid na kung saan ay di maliligaw

Maging pagbagsak ng gabing madilim na walang matutuntunan

Nagisnang nagkikislapang tala sa kalangitan

Sinungkit na pilit upang damhin ang tinig

Kung saan nakakabit sa paligid

Upang manatili sa bigkis ng ningning

Nang masilayan ang liwanag ng buong paligid

Tinunton ang lawak sa daan na may haplos diwa

Diwa ng tulay na katapatan

Maging pagkurot sa karanasan na matutunan ang dampi ng katotohanan sa buhay

Sa pagsalat at pagsibol ng kinagisnan

Nagkalarawan ang yabag ng pinarisan

Kapalaran na hindi natakasan

Nang isaboy mga kislap sa mundo nang tinahakan

Nang di masilayan ang kislap at ningning ng mga tala

Isang haplos ang naramdaman

Mula sa mga hapdi ng tinadhana

Liwanag na sinasandalan sa tuwing nangungulila

Pangungulila sa isang gabay na di matagpuan

Hanggang ang mga kirot sa buong kalamnan

At di masilayan ang sinag ng araw

Na tumambad ng nasa buhay silangan

Naramdaman ang bawat haplos ng kalungkutan

Hanggang sa dumating ang araw ng pamamaalam

Dinig ang piit ng panawagan ngunit dama ang kaginhawaan

Bigkis na pilit na dumudugtong sa isang buhay

Na may bumabagsak na luha mula sa isang dantayan ng pag asa

Ngunit nang sumundo ang kapalaran

Matamis na dampi ng pagmamahal ang sumama sa kabilang buhay

Baon ang ningning nang isang ala-ala ng mapagkalingang tala

Isang ilaw na naghatid sa hantungan ng tunay na kaligayahan

Na hatid ang buong pusong pasasalamat

Sa isang bulaklak at talang ning-ning ng buhay

Nang may buhay pa sa mundong ibabaw

Sa isang “Ilaw ng Tahanan”